SKATETOCHTEN

SKATEWEEK VLISSINGEN - VARIK (265KM)

De start wordt Vlissingen en al snel dient zich ook een eindpunt aan. In Varik wordt een sledehondenweekend door Nortrek georganiseerd. Vlak bij Tiel en dus ver van de grens, maar volgens mij een uitstapje meer dan waard.

Gepuzzel, de wegen en ponten werken niet echt mee en mijn poging om in Zeeland de grens te blijven volgen blijkt te moeten worden aangepast. Maar het alternatief is zeker zo mooi als ik een middag verder tevreden de rustige etappes van gemiddeld 50 km per dag op papier heb staan. In 5 dagen Vlissingen - Kruiningen - Schijf - Hilvarenbeek - Nederhemert Zuid en Varik, in 5 dagen dijken - weiland - bos - duinen - Maas en Waal. En iemand die samen met mij de uitdaging van zon trektocht wel aan wil gaan.

Dag 1: Vlissingen - Kruiningen, 50 km
Op maandagochtend gaat al vroeg de wekker af. Mijn rugzak staat klaar en niet veel later zie ik mijn tochtgenoot uitbundig zwaaien vanuit de trein. Mijn kleine rugzak staat verlegen naast de 80 liter rugzak die gelukkig maar halfvol ingepakt blijkt te zijn. Maar imposant is het wel als ik de blikken van de mensen om ons heen bekijk.

In Vlissingen zie ik de pont naar Breskens gaan. Een volgende keer maak ook ik die oversteek maar nu zullen we in rechte lijn naar het oosten dwars door Zeeland gaan. Met wat zoeken op de borden komen we al snel op de fietsroute die mijn kaart bijna overbodig maakt. De Schelde-Rhijnroute is zo goed aangegeven dat alles gelijk vanzelf lijkt te gaan. We vliegen door het landschap en het uitzicht op de dijk is schitterend mooi. De zorgen om mijn enkel die mij bij de laatste tochten in de steek liet vervagen iedere kilometer meer. Eigenwijs heb ik het advies van de dokter in de wind geslagen en voel hoe iedere vezel in mijn lichaam deze nieuwe trektocht met gretigheid aanvaard. We gaan snel, te snel misschien maar ik zuig de energie van het landschap in mij op.

Tot halverwege de dag het asfalt meer verbrokkeld raakt. Na een pauze voel ik dat mijn enkel niet verwacht had hier nog verder te hoeven gaan. Met lichte tegenzin volgt hij de slagen die ik maak. En na een volgende stop vindt hij het echt genoeg geweest. Mijn enkel wordt een blok aan mijn been en ik besef dat deze eerste trekdag ook gelijk de laatste is geweest. Mijn wil en de schoonheid van het landschap sluiten zich er nog even van af maar dan kan ik er echt niet meer omheen.
Nog 1 uitweg om de dag niet voortijdig te eindigen en dus maak ik een melkachtig bruisend drankje klaar. De op het laatste moment toegestopte pijnstiller stroomt met lichte scepsis door mijn keel. Het middel waar ik altijd op tegen ben moet uitkomst bieden nu. Fietsen staan klaar om de tocht de volgende dag op 2 wielen verder te kunnen gaan maar uiteindelijk op de camping weet ik dat ik met nog 1 poging de volgende ochtend op 8 wielen verder wil gaan.

Dag 2: Kruiningen - Schijf, 55 km
De volgende ochtend start met dezelfde witte drank. Bericht naar huis dat vanaf woensdag de fietsen deze kant op moeten gaan. Maar ergens tussen Kruiningen en Bath lijkt mijn enkel zich ineens te schikken in zijn lot. Vol verbazing voel ik bij het vertrek van het zonovergoten terras bij Woensdrecht dat mijn enkel het voortouw neemt. Na een halve dag van worsteling voel ik de kracht van mijn slag weer terug en is zelfs het zandpad waar we even later in het bos op belanden geen belemmering meer. Nou ja, geen belemmering? Het nog een beetje rollende zandpad sluit zich tot een bospaadje van formaat. Het karrenspoor verandert in een paadje waar zelfs een brede wandelschoen problemen mee had gehad. Onze wieltjes wandelen over het gras en happen zand en modder mee. Een fietspad is geen skatepad zie ik eens te meer. Maar de geuren van het bos neem ik door het wandelen wel nog intenser in mij op.

En als na een paar kilometer het eerste asfalt zich weer aandient piepen de wielen van genot. Of van het zand? Een uitdaging is leuk maar heerlijk is het om weer rollend verder te gaan. We passeren ongemerkt de grens keer op keer. Tot we na een avontuurlijke tocht over Belgische wegen eindelijk om 21.30 uur s avonds op de camping in Schijf staan. De natte kou maakt dat we onze maaltijd nuttigen in de tent. Vermoeid maar voldaan kruipen we niet veel later in onze slaapzakken om de tent ook niet meer uit te gaan. Alleen nog een bericht naar huis. De fietsen kunnen in de schuur blijven staan.

Dag 3: Schijf - Hilvarenbeek, 60 km
Voor we het in de gaten hebben zitten we de volgende dag al kilometers van onze geplande route vandaan. Om niet weer al te laat aan te komen besluiten we om via iets grotere wegen naar ons eindpunt van die dag te gaan. Misschien wat minder fraai maar wel net voor zonsondergang rollen we om 20.00 uur de boerencamping op.

Na de slecht onderhouden camping van Schijf is Hilvarenbeek echt een verademing. Werd afgelopen ochtend bij het afrekenen door de campinghouder zijn eerste biertje al getapt, hier verwelkomt de boer ons met een hoop interesse en verse zelfgemaakte yoghurt. Het contrast kan niet groter zijn. De Hagenees misplaatst in de Brabantse bossen tegenover de boer met liefde voor zijn vak. Het zitje buiten mogen we gebruiken om te koken, de gezellig aangeklede kamer binnen is tot onze beschikking als we tafel en stoelen nog verkiezen boven onze tent. Daar maken we dankbaar gebruik van.

Dag 4: Hilvarenbeek - Nederhemert Zuid, 50 km
De volgende dag verlaten we definitief de grens en verblijven we het grootste gedeelte van de dag in de Loonse en Drunense duinen. Een schitterend stuk landschap waar ik al een aantal keer met mijn skates ben geweest. Mooi strak asfalt in de wonderlijke wereld van bos, heide en grote witte zandvlakten.

Na een omzwerving door de duinen vervolgen we onze route recht omhoog. De pont naar Nederhemert maakt 1 van haar laatste overtochten als wij het dek op gaan en niet veel later komen we met laaghangende zon bij een heus kasteel op een stuk grasland te staan. De ondergaande zon maakt dat we lange tijd op het privestrandje achter onze tent blijven staan. Moment van kippenvel in een hollands landschap, een moment waarvan je hoopt dat die niet over zal gaan.

Dag 5: Nederhemert Zuid - Varik, 50 km
De laatste dag zien we al snel de kerktoren van Varik aan de overkant van de Waal. De man op het bankje waar we aangeschoven zijn vraagt zich af of de pont naar Varik nog wel zal gaan. Een pont die mijn kaart zelfs helemaal niet laat zien en zon afsnijding in de route was ook geen optie in mijn plan. De lucht wordt dreigender maar mijn zinnen zijn gezet op het strakke asfalt richting Tiel. Geen doorsteek maar een omweg heb ik in mijn hoofd. De dag is nog lang en ik wil deze laatste dag nog 1 keer alles zien. Ik ken de weg en weet dat de dijk een mooie tocht in petto heeft. Nog 1 keer de skates aan en met toch wat versnelde vaart door de donkere wolken boven ons hoofd zetten we koers richting Tiel. Alleen al voor de mooie boot die ons bij Wamel het water over zet, maar heel de route is de moeite meer dan waard.

En zo zien we Varik vervagen als we besluiten om verder te gaan. Om vanaf Tiel de snelheid erin te houden om voor de echte regen binnen te zijn. Met een laatste blik op de weilanden en het water rollen we uiteindelijk Varik in.
En alsof we niet willen stoppen blijkt bij een schreeuw achter ons dat we ons einddoel voorbij zijn gegaan. We rollen terug, de tocht is klaar, het weekend kan beginnen.
Nieuwe verhalen staan op ons te wachten en maken me warm voor nieuwe avonturen. Sledehonden kijken me verwachtingsvol aan, ook zij weten wat puur genieten is. De kracht, het vertrouwen, de vacht die verraad dat ze het liefst de kou in gaan, ook zij zijn klaar voor een nieuw avontuur en dat laten ze luidkeels merken. De winter mag beginnen.

Ga naar skatetochten
Ga naar startpagina