SKATETOCHTEN

SKATETOCHT DEN HELDER - KATWIJK AAN ZEE (40km + 80km)

Een idee voor één bepaalde tocht zit al jaren in mijn hoofd. Eindelijk ga ik op weg om een begin te maken om op wieltjes de grootte van Nederland te zien. In een aantal etappes ga ik de grenzen van ons land verkennen. Nu een keer niet om er overheen te gaan, maar door de getekende stippellijn zoveel mogelijk te volgen op de kaart.

Op expeditie:
Verzonken in mijn boek over een expeditie die antarctica over wil steken kom ik de aanloopproblemen hiervan ineens tegen in het klein. Op weg om mijn spullen op te halen is er weer eens een omleiding met de trein. De volgende tegenslag is een geknapte tramkabel waardoor ik het stuk naar huis ineens moet lopen. Thuis word ik geconfronteerd met mijn sinds de laatste tocht nog steeds in de prak liggende skate. Na wat gesleutel besluit ik dat mijn skate reddeloos verloren is en dus gooi ik mijn spullen in mijn rugzak en grijp een paar reserveskates uit de kast om toch nog snel op weg te gaan.

Gelukkig is de NS meegaand op het traject Amsterdam - Den Helder en zo sta ik flink vertraagd toch nog om half drie klaar om mijn eerste stuk langs de kust te gaan.

De start:
Wanneer ik de zee ruik en in de verte de vuurtoren van Den Helder zie is al het voorgaande weer vergeten. De zon brandt op mijn huid en mijn rugzak voelt vertrouwd op mijn rug. Mijn eerste slagen langs de grens zijn al snel gemaakt. Het mooie aan Den Helder is dat je letterlijk de grens in een bocht ziet gaan. Naar boven toe houdt afgezien van een oversteek nar de wadden, ons kikkerlandje op. Nu zak ik naar beneden over heerlijk glad asfalt wat dwars door de duinen gaat. Slecht een enkele keer buigt het pad af en komen de autowegen dichterbij. Tot aan Camperduin is het één groot stuk genieten.

Zeker de moeite waard om ook even aan de andere kant van de dijk te kijken voor een korte stop op de grintrijke ondergrond aan de direct langs de kustlijn. In één woord schitterend, maar om verder te gaan moet je helaas weer terug om achter de dijk over het asfalt weer verder te gaan.

Een onzichtbare beschaving:
Ik zie ineens Schoorl aan Zee op de fietsborden staan. Mijn kaart maakt hier geen melding van, aan zee geen Schoorl te zien. Toch nieuwsgierig sla ik het duinpad in. Het wordt al avond en tijd om een camping te zoeken maar de schoonheid van de route voert mij steeds dichter bij de kust. Geen camping op de kaart en ook in de verre omtrek niets dan duin te zien. de weg loopt dood en zo sta ik ineens met mijn skates in het zand naar de zee te staren. Al vele malen heb ik vandaag een uitstapje naar de kustlijn gemaakt. Rusten nog lang niet nodig maar de uitnodiging even de dijk of het duin op te gaan was meestal onweerstaanbaar.

Ook nu weer is de steeds lager hangende zon boven zee geweldig om te zien. Dan besef ik dat ik voor een camping toch meer naar het binnenland moet gaan. Het kleine duinpad laat ik dan ook rechts aan mij voorbij gaan als ik in loodrechte lijn ten opzichte van de zee, het strand verlaat. Een schitterend pad leidt naar Schoorl en na even zoeken heb ik de laatste plek op een camping bemachtigd. Volgens de campingbaas heb ik op dit late tijdstip echt geluk gehad. Met dit mooie weer zijn de plekken iedere dag over het algemeen al vroeg bezet.

Heimwee:
Mijn noodpakket met trekkersmaaltijd en hartkeks bieden uitkomst deze keer. Normaal rol ik bij het laatste dorp een winkel in maar ver na sluitingstijd heb ik nu toch binnen no time een heerlijke pastamaaltijd op mijn bord.
Verbaasd dat ik na 40 km en zoveel rust toch het gevoel heb uitgeput te zijn. De hitte en de onwennigheid op mijn reserveskates zullen daar de aanleiding wel voor zijn.

De volgende ochtend voert het ontbijt met hartkeks en slankie mij even terug naar mijn grote avonturen. Allen het mengsel van poedermelk, muesli en brinta ontbreken er nog aan. Even heb ik heimwee, maar dan weet ik weer dat mij ook nu een mooie tocht te wachten staat.

Na het verlaten van de camping probeer ik vanaf Bergen mijn weg door de duinen weer op te pakken. Maar al snel wordt mijn hoop op eenzelfde dag als gisteren teniet gedaan. Schelpenpaden is al wat ik in zuidelijke richting tegen kom. Even probeer ik of het rolt, maar ondanks eerdere ervaringen zak ik er nu diep met mijn wielen in weg. Doordat ik mijn doel van vandaag op Leiden heb gezet, kies ik deze keer voor een makkelijker weg. En dus ga ik iets verder landinwaarts langs de duinen door een weidelandschap. Egmond, Bakkum, Heemskerk gaan aan mijn zicht voorbij.

In oplopende temperaturen:
Ik weet dat ik bij Wijk aan Zee vast zal lopen en dus houd ik wijselijk Velsen in het vizier. Daar blaas ik even uit op de pont en trakteer mijzelf op een terrasje aan de overkant. Afblussen met ijs en een liter water want het kwik staat voor deze inspanningen behoorlijk hoog.

Zo dicht bij Amsterdam heb ik hier al vele malen op de skates gestaan en daardoor weet ik dat ik beter niet richting Zandvoort kan gaan. Het pad door de duinen naar Noordwijkerhout is op zich op skates wel te oen. Een redelijk klinkerpad slingert hier door de duinen en is schitterend om te doen. Maar met de hitte en de nog af te leggen afstand luister ik naar mijn verstand en ga daarom richting haarlem en daarna binnendoor via Vogelenzang, De Zilk en Noordwijk-Binnen. De hitte zuigt de energie ondertussen steeds sneller uit mijn lijf. Steeds vaker moet ik stoppen voor het aanvullen van het vocht. Katwijk aan Zee zie ik uiteindelijk als een mooie eindbestemming en na een rekensom blijk ik toch ook al bijna de 80 km te moeten hebben gehaald. Ik stop en geniet van een heerlijke maaltijd aan het strand. Bij Katwijk stap ik uiteindelijk tevreden in de bus die mij naar Leiden rijdt.

De start van mijn rondreis is gemaakt en ik kijk er naar uit mijn weg vanuit Katwijk aan Zee te vervolgen om Zeeland te gaan zien.

Ga naar skatetochten
Ga naar startpagina